چگونه بلاک چین اتصال اینترنت اشیاء را دوباره سیم کشی می کند

اینترنت اشیا در حال حرکت به کارخانه‌ها، وسایل نقلیه، مزارع و زیرساخت‌های شهر است و این سوال سرسختانه را مطرح می‌کند: چگونه میلیاردها دستگاه می‌توانند بدون قرار دادن هر تصمیمی در یک پایگاه داده مرکزی، داده‌های قابل اعتماد را مبادله کنند؟ زمینه رو به رشد بلاک چین برای اینترنت اشیا یک پاسخ را ارائه می دهد. سوابق مشترک، هویت رمزنگاری و تسویه حساب خودکار را اضافه می‌کند و به ماشین‌ها کمک می‌کند تا ثابت کنند چه کسانی هستند، چه گزارش‌هایی را گزارش کرده‌اند و آیا باید به آنها پرداخت شود. اینترنت اشیا حسگرها، نرم‌افزار و تجهیزات فیزیکی را پیوند می‌دهد، اما بسیاری از استقرارها هنوز به یک ارائه‌دهنده ابر مرکزی بستگی دارد که می‌تواند به یک هدف امنیتی یا یک نقطه شکست تبدیل شود. IBM IoT را به عنوان اشیاء فیزیکی متصل تعریف می کند، در حالی که GSMA بازارهای داده احراز هویت شده را با ترکیب امنیت eSIM با دفتر کل توزیع شده بررسی کرده است. بلاک چین برای اینترنت اشیا یک لایه اعتماد ایجاد می کند یک بلاک چین جایگزین پیوندهای Wi-Fi، 5G، LoRaWAN، بلوتوث یا ماهواره نمی شود. می تواند بالای آن شبکه ها به عنوان یک لایه اعتماد و تسویه مشترک قرار گیرد. یک متر متصل ممکن است قرائت ها را از طریق یک پروتکل بی سیم معمولی ارسال کند، در حالی که اثر انگشت رمزنگاری شده در دفتر کل ثبت می شود. این رکورد می‌تواند زمان ایجاد قرائت را نشان دهد، کدام دستگاه آن را امضا کرده است و آیا بعداً کسی آن را تغییر داده است یا خیر. این زمانی اهمیت دارد که چندین شرکت به اطلاعات یکسانی تکیه می کنند اما هیچ کدام نمی خواهند طرف دیگری پایگاه داده اصلی را کنترل کند. با بلاک چین برای اینترنت اشیا، شرکت‌کنندگان می‌توانند یک رکورد مشترک را تأیید کنند، در حالی که فایل‌های حساس را خارج از زنجیره نگه می‌دارند.همان ساختار از هویت غیرمتمرکز پشتیبانی می کند زیرا IOTA Identity از شناسه های غیرمتمرکز و اعتبارنامه های قابل تأیید برای احراز هویت افراد، سازمان ها و دستگاه ها استفاده می کند. چارچوب آن از ارتباطات ماشینی قابل اعتماد پشتیبانی می کند در حالی که بسیاری از اعتبارنامه ها را برای حفظ حریم خصوصی خارج از زنجیره نگه می دارد. چگونه دستگاه‌های متصل از بلاک چین استفاده می‌کنند یک سیستم عملی با هویت دستگاه مرتبط با کلیدهای رمزنگاری آغاز می‌شود. یک دروازه داده‌های حسگر امضا شده را بررسی می‌کند، اطلاعات غیرضروری را حذف می‌کند و شواهد انتخابی را به دفتر کل ارسال می‌کند، جایی که قراردادهای هوشمند قوانین از پیش تعیین شده را اعمال می‌کنند. یک محموله دارویی در یخچال را در نظر بگیرید. اگر حسگرها نشان دهند که محموله در محدوده باقی مانده است، یک قرارداد هوشمند ممکن است پس از تحویل، پرداخت را آزاد کند. در غیر این صورت، دفتر کل سابقه ای با مهر زمانی را برای خریدار و بیمه گذار حفظ می کند.