مایکل سلیگ، رئیس CFTC، آتی ارزهای دیجیتال دائمی را با آتی ذرت مقایسه می کند

مایکل سلیگ، رئیس CFTC، مقایسه مستقیمی بین قراردادهای آتی دائمی کریپتو و آتی ذرت انجام داد، و یکی از محبوب‌ترین محصولات مشتقات ارزهای دیجیتال را در کنار ابزار کالایی که بیش از یک قرن است در صرافی‌های تحت نظارت ایالات متحده معامله می‌کرد، ارائه کرد. این اظهارات که در صفحه سخنرانی های رسمی CFTC منتشر شده است، قراردادهای آتی دائمی را در چارچوب مفهومی مشتقات سنتی کشاورزی قرار می دهد که این آژانس برای دهه ها نظارت داشته است. سلیگ که توسط پرزیدنت ترامپ به عنوان رئیس CFTC معرفی شد، قبلاً علاقه خود را به نوسازی رویکرد آژانس به دارایی های دیجیتال نشان داده است. چرا مقایسه ارزهای دیجیتال دائمی با قراردادهای آتی ذرت اهمیت دارد معاملات آتی ذرت یکی از قدیمی ترین مشتقات استاندارد شده در ایالات متحده است که از اواسط دهه 1800 در هیئت تجارت شیکاگو معامله می شود. آنها در تاریخ های ثابت منقضی می شوند، نیاز به تسویه حساب یا جابجایی دارند، و تحت قوانین تعیین شده CFTC حاکم بر حاشیه، محدودیت های موقعیت، و گزارش کار می کنند. برای پوشش مرتبط، به مایکل سلیگ که رئیس CFTC منصوب شده است: با چالش‌های مقررات رمزنگاری مواجه است، مراجعه کنید. در مقابل، قراردادهای آتی دائمی کریپتو تاریخ انقضا ندارند. معامله‌گران موقعیت‌های خود را به‌طور نامحدود حفظ می‌کنند، با مکانیسم نرخ تامین مالی که قیمت قرارداد را به بازار نقدی زیربنایی متصل می‌کند. Perpetuals اکثریت حجم مشتقات رمزنگاری را در سطح جهان تشکیل می دهد، اما تا حد زیادی خارج از صلاحیت نظارتی ایالات متحده عمل کرده است.سلیگ با قرار دادن این دو ابزار در کنار هم، قراردادهای آتی همیشگی را از دریچه نظارت بر مشتقات کالایی موجود تنظیم می کند. معاملات آتی ذرت به عنوان یک معیار معنادار عمل می کند زیرا آنها استاندارد نظارتی را نشان می دهند که CFTC در طول نسل ها اصلاح کرده است. این چارچوب با دیدگاه گسترده‌تر سلیگ همخوانی دارد که سیستم‌های مالی سنتی قدیمی هستند و فناوری بلاک چین می‌تواند در مدرن‌سازی بازارها نقش داشته باشد. تفاوت قراردادهای آتی دائمی با قراردادهای سنتی کالا، قراردادهای آتی استاندارد کالا مانند قراردادهای ذرت در یک تاریخ تقویمی مشخص تسویه می شود. این ساختار با نزدیک شدن به انقضا، همگرایی طبیعی قیمت را بین قیمت آتی و قیمت لحظه ای ایجاد می کند. قراردادهای آتی دائمی جایگزین این مکانیسم انقضا با پرداخت های دوره ای سرمایه بین دارندگان خرید و فروش کوتاه مدت می شود. هنگامی که معاملات دائمی در بالاترین نقطه معامله می شود، لانگ ها به شورت پرداخت می کنند. هنگامی که زیر قیمت معامله می شود، شلوارک بلند می شود. این تعادل مجدد مستمر نوآوری اصلی است که رمزارزهای دائمی را از قراردادهای دارای تاریخ متعارف جدا می کند. عدم انقضا رفتار معامله گر را تغییر می دهد. دارندگان دائمی از هزینه‌های جابجایی اجتناب می‌کنند، اما با قرار گرفتن در معرض منابع مالی مستمر مواجه می‌شوند که می‌تواند در بازارهای نوسان ترکیب شود و پروفایل‌های ریسک متفاوتی را نسبت به چاله‌های سنتی کالا ایجاد کند.